NL EN 
TERUG NAAR BLOG OVERZICHT
WHAT’S YOUR STORY? – Trainer Suzanne

WHAT’S YOUR STORY? – Trainer Suzanne

Dat zwanger worden (en blijven) niet voor iedere vrouw een vanzelfsprekendheid is, weten we allemaal. Maar waar het voor de meesten een vraagteken is of je wel of niet spontaan zwanger kunt worden, was in het geval van onze trainer Suzanne van Mom in Balance Rotterdam al op voorhand bekend dat het wel eens een langdurig traject kon gaan worden.

'Al op mijn vijftiende had ik serieuze verkering en omdat ik wel al menstrueerde, maar zonder enige regelmaat, begon ik rond die leeftijd ook met het slikken van de anticonceptiepil. Ideaal vond ik dat, zo wist ik tenminste precies wanneer ik ongesteld zou worden en was ik ook nog eens beschermd tegen ongewenste zwangerschappen in de tienerjaren die volgden.’

‘Op mijn twintigste werd ik totaal onverwacht gediagnostiseerd met diabetes type 1. Ik was een jonge, sportieve meid. Ik leefde voor een student behoorlijk gezond en diabetes kwam verder in de familie niet voor. Vervelend, maar het leek me een ziekte waar goed mee te leven valt. En dat is het ook zeker. Alleen wist ik toen nog niet dat het ook voor een toekomstige kinderwens de nodige gevolgen zou kunnen hebben en dat het later als moeder bovendien soms een behoorlijke uitdaging zou worden.’

‘Hoewel ik al meerdere keren per week naar de sportschool ging, wilde ik graag nóg meer regelmaat krijgen in mijn sportroutine, om zo mijn bloedsuikerwaardes goed onder controle te kunnen houden. Het leek me praktisch om een sport te gaan doen, die ik op iedere plek en op ieder moment van de dag kon doen en zo begon ik op mijn twintigste met hardlopen. Eerst korte stukjes en veel intervalloopjes, maar al snel kon ik mijn afstanden uitbreiden en mijn eigen tijden verbeteren. Niks geen loopscholing, gewoon gaan! Ik weet nog goed hoe zenuwachtig ik was voor mijn eerste run van 5km. Ik had toen nooit kunnen vermoeden dat ik zelfs halve marathons zou gaan lopen. En nog steeds is hardlopen mijn grote liefde op sportgebied, ondanks de vele blessures die ik inmiddels gehad heb (loopscholing was wellicht dus toch handig geweest). Ik pak het altijd na verloop van tijd met hetzelfde enthousiasme weer op.’

‘Eenmaal achterin de twintig, afgestudeerd en gesetteld in een heerlijk huis met de liefde van mijn leven, begon het ineens te kriebelen. Een gezin met 1 of 2 kindjes, hoe mooi zou dat zijn?! Ik realiseerde me heel goed dat een eventuele zwangerschap met diabetes type 1 niet zonder risico’s zou zijn, zowel voor mij als voor het (ongeboren) kindje. Daarom moest ik eerst een aantal maanden mijn waardes nóg strakker zien te krijgen. Lees: strenger zijn met koolhydraten, vaker meten, nog meer regelmaat etc. Maar ik was zelden zo gemotiveerd geweest! En zo mocht ik een half jaar later, in overleg met de internist en diabetesverpleegkundige, na bijna 15 jaar eindelijk stoppen met de pil en de natuur de vrije loop laten.’

‘Maar er gebeurde niets. En dan bedoel ik ook echt niets. Geen zwangerschap, maar überhaupt geen menstruatie en dus ook geen eisprong. Dus maar weer naar de huisarts, die ons door stuurde naar het ziekenhuis voor nader onderzoek. Bij manlief bleek alles in orde, maar dat hadden we eigenlijk al verwacht. Gezien het uitblijven van een eisprong, hadden we al een beetje aan zien komen dat het ‘probleem’ vooral bij mij zou liggen. En inderdaad: PCOS. Een aandoening waarbij de eiblaasjes niet goed rijpen en die bij maar liefst 1 op de 12 vrouwen voorkomt. Echter had ik er tot dan toe nog nooit van gehoord; blijkbaar werd er niet zoveel over gesproken. Waarom is dat?! We kunnen er toch zelf niets aan doen?’

‘Na diverse cycli met hormooninjecties om een eisprong op te wekken en daarna een aantal mislukte IUI-pogingen (waarbij ‘gewassen’ zaad vlak voor de eisprong hoog in de baarmoeder wordt gebracht), besloten we het even te laten rusten. We waren zo moe van alle ziekenhuisbezoeken en geplande vrijpartijen!’

‘En toen deed zich ineens de mogelijkheid voor om voor het werk van mijn man naar Dubai te gaan. Te gek, dat zagen we wel zitten. Maar na een aantal maanden begon het toch ook daar weer te kriebelen en besloten we nogmaals ons geluk te beproeven. We wisten inmiddels dat de gezondheidszorg in Dubai behoorlijk goed was en het voelde dan ook goed toen we in een speciale vruchtbaarheidskliniek onze voorgeschiedenis en de verschillende mogelijkheden bespraken. IVF leek in ons geval de meest succesvolle optie dus ik begon weer met het injecteren van hormonen, op naar de eerste succesvolle punctie!’

‘En bij de tweede terugplaatsing was het raak, ik was zwanger! Ruim 3 jaar nadat ik gestopt was met de pil. Niet normaal hoe onbeschrijflijk dankbaar we waren. Maar tegelijkertijd ook verbouwereerd dat het nu toch gelukt was én ook bang omdat er nog van alles mis kon gaan. De eerste maanden bleef ik in Dubai dan ook nog onder strenge controle staan, met wekelijkse bezoekjes aan de kliniek voor een echo. Maar dat alles zo goed in de gaten werd gehouden, vond ik alleen maar geruststellend.’

‘Na het eerste trimester verhuisden we terug naar Nederland en met 16 weken zwangerschap besloot ik samen met een zwangere vriendin (trainer Wendy) mee te doen aan de lessen van Mom in Balance. Bizar hoe blij en trots ik was dat ik daar stond, tussen al die andere zwangere vrouwen! En wéér zorgde het sporten ervoor dat ik mij fit bleef voelen, dat mijn bloedsuikerwaardes stabiel bleven en dat ik een sterk lijf had, dat klaar was voor de bevalling. Dat het uiteindelijk een spoedkeizersnee werd, had niemand kunnen voorzien en stond verder ook los van mijn fysieke gesteldheid. Ik weet trouwens vrij zeker dat ik voor mijn herstel na de bevalling, eveneens veel baat heb gehad bij dat fitte en sterke lijf.’

‘Ook nu is sporten nog steeds een belangrijke factor in mijn leven. Als trainer, maar ik vind het ook heerlijk om zelf mee te doen met sportlessen of een rondje hard te lopen in de frisse buitenlucht. Het helpt me om mijn hoofd leeg te maken en mijn zinnen te verzetten. Ik voel me er sterk door, alsof ik de hele wereld aan kan. En het is ook gewoon een heerlijk moment voor mezelf, zonder man en kind, hoe gek ik ook op ze ben.’

‘En zo hebben we allemaal ons eigen verhaal. Ik vind het altijd prachtig om al die verschillende verhalen tijdens de lessen te horen; het verbindt ons. Sporten bij Mom in Balance is meer dan alleen sporten. Het is ook begrip voor elkaar, herkenning, een luisterend oor, een lach en een traan, een klaagbank of het begin van een nieuwe vriendschap. Ik hoop dan ook nog vele jaren trainer te kunnen zijn en naar al die mooie (of minder mooie) verhalen te mogen luisteren!’

-
Let’s inspire each other! Wil jij ook andere vrouwen inspireren met jouw verhaal? Deel je verhaal door een mail te sturen naar marketing@mominbalance.nl, want strong women make a better world!

Wil jij ook een Mom in Balance trainer worden? Dat kan! We zijn altijd op zoek naar nieuwe trainers door heel Nederland. Bekijk onze vacature hier.

Ben jij nog geen Mom in Balance member? Meld je aan voor een van onze workouts! Klik hier en boek nu een gratis proefles met de code NLTRIAL

Bekijk onze workouts
deel op: